الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
556
اخلاق اسلامى در نهج البلاغه ( خطبه متقين ) ( فارسى )
حسنه بين مردم و همسايگان است نه به خرمى فضاهاى سبز و پاركهاى آن ، چنان كه خرّمى و احياء مسجد به عبادت است نه به پرداختن به ظواهر و در و ديوار و محراب آن ، و همچنين هر وقت انسان از دست همسايه راحت بود و در آسايش به سر برد طبعاً از فشارهاى روحى او كاسته شده و موجب طول عمر مىشود و چه بسا در اين روابط حسنه رزق و روزى او نيز افزوده شود . 3 - يارى كنندگان و كمك كنندگان انسان زياد مىشود - مولى على ( عليه السلام ) فرمودند « مَنْ احسَنَ الى جيرانه كَثُر خَدَمُه » : « كسى كه به همسايگان خود نيكى كند خدمتكارها و كمك كارهاى او زياد مىشود » « 1 » و اين مسئله بسيار واضح است و قابل تجربه ، كسى كه در محلى خيرخواه و كمككار همسايگان بود ، هر كدام از آنها در وقت گرفتارى به كمك او مىشتابند و اگر تقاضائى داشت با جان و دل انجام مىدهند ولى اگر توجهى به آنها نكرد ، عكس العمل آنها نيز بى توجّهى است . 4 - همسايگان انسان زياد مىشوند ، مولى على ( عليه السلام ) مىفرمايد : كسى كه حُسْن جوار داشت و خوب همسايگى كرد ، همسايههاى او زياد مىشود : « مَنْ حَسُنَ جواره كثير جيرانه » : « 2 » زيرا خوش برخوردى موجب گرايش افراد به سوس او مىشود و در نتيجه همسايه و دوست بيشترى پيدا مىكند و چه بسا با اين خوش برخوردى افراد ديگرى كه در آن منطقه نيستند نيز طالب همسايگى او شوند . پس اى برادر نه تنها ضرر و زيان به همسايه نزن ، بلكه به او احسان كن ، و بلكه ضرر اورا تحمل نما و به او دعا كن ، چنان كه حضرت زهرا ( عليها السلام ) به نقل امام حسن ( عليه السلام ) اول به همسايه دعا مىكردند ، و سپس به خود و اين را موجب سرعت استجابت دعا در حق خود مىدانستند ( الجّار ثم الّدار ) و امام سجاد ( عليه السلام ) نيز در
--> ( 1 ) . غررالحكم ، ( روايات ديگرى در مورد همسايه و همسايگى نيز صاحب ميزان الحكمه در جلد 2 ، صفحه 190 تا 197 آورده است ) . ( 2 ) . غررالحكم . .